WIEK: staande ovatie

Was de voorstelling op Oerol al een hit, ook in Overijssel kreeg WIEK een staande en stampende ovatie. Drie avonden lang volledig uitverkocht. Het Dinkeldalfestival beleefde hiermee een uitstekende eerste editie.

Zwarte doos

De eerste speelavond viel bijna in het water, letter en figuurlijk, vanwege het afgegeven weeralarm. Gelukkig trotseerden velen het waarschuwingsbericht na een blik op buienradar. Het publiek kreeg gelijk, er viel geen spatje. Het werd juist een zwoele zomeravond.
Na een korte wandeling door het witte zand, kwam de bezoeker aan bij een zwarte doos, een soort arena. Midden op een open plek in het bos.

Het gevecht

Door de hoge wanden, voelt het publiek zich onmiddellijk meegezogen in het ritme van de ronddraaiende wieken. Het lichtspel en de muziek van Douwe Eisinga dragen bij aan dat gevoel. Het gevecht van drie danseressen tegen deze wieken wordt intens meebeleefd. Zij zijn ingesloten door het publiek en kunnen geen kant op. Het gevecht wordt steeds krachtiger. De toon en sfeer worden agressiever. Met zand als ondergrond moet dit loodzwaar zijn voor de danseressen. Maar ze houden stand. Aan het eind staat het publiek als één man op en een daverend applaus klinkt. Minutenlang!

Ook het publiek voelt een soort bevrijding als zij uit de arena ineens weer in de prachtige omgeving van Lutterzand staan. Inmiddels is het donker, maar prachtige witte lichtjes wijzen de weg naar huis.