Gezellig, lief, pittoresk, vriendelijk…als ik Hanzestadje Hasselt binnenwandel, zijn dit mijn eerste associaties. Overal bloemen in de bakken, kleurige gevelplaten, mooie lantarentjes en uitnodigende, authentieke winkeltjes.
Hasselt kent veel verborgen plekjes en ik ben hier om die te ontdekken. Geen beter startpunt daarvoor dan het VVV-kantoor. Zoek naar het mooiste gebouw in hartje centrum en je hebt het toeristische informatiekantoor gevonden.
Levende erfgoed
Ik koop voor € 2,50 de Handel & Wandel-route. Het boekje belooft mij een stadswandeling van anderhalf uur langs het levende erfgoed van een rijk verleden. Dat rijke verleden heeft Hasselt te danken aan het feit dat het een Hanzestad is. Omstreeks 1252 kreeg Hasselt haar stadsrechten naar het model van Hanzestad Deventer. Hanzesteden hebben hun bloei en rijkdom voornamelijk te danken aan hun gunstige ligging aan het water.
Ik loop een tijdje langs het water. Rechts van mij de bootjes en links oude muurresten. Ik kom bij de enige bewaard gebleven poort uit de 14e eeuw. Al in 1521 probeerde Zwolle het stadje Hasselt in te nemen en werd geprobeerd met breekijzers dit poortje open te breken. Daarna kwam het grover geschut. Een ingemetselde stenen kogel naast de poort herinnert aan de beschieting door Zwolle en Kampen.
De bonte os
Eenmaal in het historisch centrum ontdek ik allerlei gevelplaten, middeleeuwse pandjes en een kronkelige stadsgracht met ouderwetse ophaalbruggen. Uit het VVV-boekje lees ik over de woonhuizen van rijke Hanzekooplieden, de katholieke buitenkapel, het dolhuis (een onderkomen voor geesteszieken) en de kerken en kloosters die ik passeer. In de gevel van een pand ontdek ik ‘De bonte os’. Deze os is het symbool van een krijgslist. Hasselt zou bij een belegering de vijand hebben willen ontmoedigen. Ze lieten een os over de stadswallen lopen, ten teken dat ze nog genoeg voedsel hadden.
Kalkovens
Ik besluit even van de route af te wijken en door te lopen naar de bekende Kalkovens van Hasselt. De schelpkalkbranderijen in Hasselt dateren al van 1504, de schelpen werden via de Zuiderzee aangevoerd. De gerestaureerde kalkovens zijn in de oorspronkelijke staat van begin 19e eeuw. Het is het industrieel erfgoed van Hasselt. In de ovens liggen nog daadwerkelijk ladingen schelpjes.
Culinair genieten
Het begint te regenen en ik haast mij door de middeleeuwse straatjes, over glibberige klinkers, ophaalbruggen en parkjes terug naar het centrum. Ik kom bij een pand dat in de Middeleeuwen de naam ‘De Halve Maen’ droeg. De eigenaar was ook de eigenaar van het wereldberoemde schip ‘De Halve Maen’, die in Amerika de rivier de Hudson verkende. Later werd dit pand ‘Rode Herte’ genoemd. Uiteindelijk kreeg de vrouw van ‘De Herder’ het huis in bezit. Vandaar de huidige naam ‘De Herderin’. In het pand is een sfeervol restaurant gevestigd en terwijl de regen op het dak tikt, bekijk ik met een kop thee vast de menukaart. Straks nog even bij de tentoonstelling in het voormalige stadhuis kijken, maar ik verheug me nu al op de culinaire afsluiter van deze dag!
Getest door Jessica Oosten
